السيد الخميني

رسالهء نجاة العباد 149

رساله نجاة العباد و حاشيه بر رساله ارث ملا هاشم خراسانى ( فارسى ) ( موسوعة الإمام الخميني 28 )

مسأله 8 - انسان نمىتواند براى ضعف ، روزه را بخورد ، ولى اگر ضعف او به قدرى است كه معمولًا نمىشود آن را تحمل كرد ، خوردن روزه اشكال ندارد ، ولى بايد قضاى آن را به‌جا آورد . 2 - جماع مسأله 1 - جماع روزه را باطل مىسازد ، اگرچه فقط به مقدار ختنه‌گاه داخل شود و منى هم بيرون نيايد . مسأله 2 - اگر فراموش كند كه روزه مىباشد و جماع نمايد يا او را اجبار كنند به طورى كه اختيارى نداشته باشد و جماع كرد ، روزهء او باطل نمىگردد ، اما اگر در بين جماع كردن متوجه شد كه روزه است و يا ديگر مجبور نباشد ، بايد فوراً از حال جماع خارج گردد و چنانچه ادامه داد و خارج نشد روزهء او باطل است . مسأله 3 - اگر شخصى با حلال خودش قصد بازى و ملاعبه داشت و بدون توجه دخول حاصل گرديد ، روزهء او باطل نمىشود . و همچنين اگر قصد داشت جماع كند اما دخول حاصل نگرديد ، روزهء او باطل نمىشود . مسأله 4 - اگر شك كند كه به اندازهء ختنه‌گاه داخل شده يا نه ، روزهء او صحيح است . 3 - استمناء مسأله 1 - اگر شخص روزه‌دار به وسيلهء استمناء يا بازى كردن و يا بوسيدن يا لمس نمودن كارى كند كه منى از او خارج شود ، روزهء او باطل است . مسأله 2 - اگر كسى قصد نداشت از وى منى خارج گردد ، اما كارى كرد كه عادتاً به وسيلهء آن كار از او منى خارج مىشد ، روزهء او باطل است . مسأله 3 - اگر شخصى بىاختيار از او منى خارج گشت ، روزهء او باطل نمىشود . مسأله 4 - اگر روزه‌دار در حال بيرون آمدن منى از خواب بيدار شود ، واجب نيست